
— Kees van Kooten
Ik ben een 19 jarig meisje met een grote bos met krullen waar de meeste mensen een moord voor zullen doen. Figuurlijk dan. Mijn vriendjes zijn tot nu toe altijd kaal (of kalend) geweest. Niet dat ze al heel oud waren. Veel gesprekken heb ik met ze gehad over de bijkomende emoties en gedachten van het kaal worden. En omdat ikzelf en mijn mannelijke vrienden steeds ouder worden, wordt het gespreksonderwerp vaak het kaal worden.
Ik schrok ervan hoe veel afkeer en angst er zit aan het woord kaal. Als ik het heb over kaal worden met een jongen dan worden zijn ogen groter en zijn spieren zijn aangespannen. Dit is niet de reactie die ik verwacht had. Ik ben heel nieuwsgierig naar de redenen voor de angst en de oorsprong ervan.
In dit blog houd ik mijn onderzoek naar de angst van het kaal worden om hier uiteindelijk een documentaire van te maken.